Zarządzanie klonami zapasowymi po fenohuncie

W nawiązaniu do poprzedniego wpisu, w którym zbieraliśmy plony po fenohuncie, ten film pokazuje miejsce, gdzie przechowywane są wszystkie zapasowe kopie wybranych klonów.

W tej przestrzeni znajdowały się kopie każdej wyselekcjonowanej rośliny z fenohuntu, czekające, aż materiał zebrany podczas zbiorów całkowicie wyschnie, abyśmy mogli właściwie je ocenić, porównać i uporządkować same rośliny oraz końcowy produkt. Z biegiem czasu to miejsce zamieniło się w prawdziwą dżunglę.

Wraz ze wzrostem masy roślin, wilgotność zaczęła się zwiększać wewnątrz konstrukcji. Przepływ powietrza się zmniejszył, dostęp światła spadł, a ryzyko powstawania mikroklimatów sprzyjających szkodnikom i chorobom wzrosło. W tym momencie pozostawienie wszystkiego bez zmian nie wchodziło już w grę.

Dlatego zdecydowaliśmy się działać szybko i poświęcić cały dzień na bardzo agresywne lollipopping i defoliację. Celem nie była estetyka, lecz zachowanie roślin: obniżenie wilgotności, przywrócenie przepływu powietrza i utrzymanie tych roślin w zdrowiu na tyle długo, by mogły być utrzymane do czasu podjęcia ostatecznych decyzji.

Te rośliny nie są tutaj, aby produkować lub się wykazywać. Mają przetrwać na tyle długo, by je ocenić. Gdy proces suszenia, analizy i selekcji się zakończy, pozostaną tylko osobniki wybrane do dalszej uprawy. Wszystko inne zostanie usunięte. To część rzeczywistości pracy na większą skalę: pielęgnacja, radykalne cięcia i usuwanie tego, co już nie jest potrzebne, aby chronić to, co wciąż ma znaczenie.